دیگه تحویل نمی گیری دیگه مثل قدیما

رک و راست بهم میگی برو سراغ من نیا

راست بگو چی تو دلت نخونده جای من اومد

آخه زیراب دل رو کی پیش چشم تو زد

کی بود اون حسودی که از بدیام پیش تو گفت

کیه نارفیقی که از عاشقی واست نگفت

خیلی ها عاشق تو بودن و بعضی دشمنم

چشم نداشتن که ببینن ما رو انگاری باهم

حالا که شلوغ شده دور و برت با رفیقات

می ری تنهام میزاری اینه رسمش با وفا

یادته بهم می گفتی که فقط منو داری

هرنفس بخاطرم ماه و ستاره میاری

باشه عیبی نداره تو خوشباشی

ما هم خوشیم اگه قسمت اینکه مال دل هم نباشیم

ولی یادم نمی ره لحظه دل کندنتو

نمی بخشم دیگه هر گز دلتو

زهر هجری چشیده ام که مپرس

گشته ام در جهان و آخر کار

دلبری بر گزیده ام که مپرس

آنچنان در هوای خاک درش

می رود آبدیده ام مپرس

من به گوش خود از دهانش دوش

سخنانی چشیده ام که مپرس

سوی من لب چه می گزی که مگوی

لب لعلی گزیده ام که مپرس

بی تو در کلبه گدایی خویش

رنج ها کشیده ام که مپرس

همچو حافظ غریب در ره عشق

به مقامی رسیده ام که مپرس

روز تولدم بود چشام به کوچه خشکید

یادت نبود عزیزم دل من اینو فهمید

از آسمون گذشتم تا تو پرنده باشی

هستی مو باختم تا تو عمر برنده باشی

شب تولد توست ستاره ها رو تک تک

به عشق تو شمر دم تولدت مبارک

خورشید خندها تو دادم به رنگ چشمات

منم تو شب شکستم تا نور گیره دنیا

تا بالو پر گرفتی رفتی از آشیو نه

نگاه من هنوزم تو خط آسمونه